زنگ اشتر ساز ماتم مي زند                   شعله بر هستي عالم مي زند
در صداي زنگ او ساز بلاست                 صحبت از ماه غم کرببلاست
هيچ مي داني که با رنج و محن               از کدامين کربلا گويد سخن
گوش کن تا بابي از ان واکنم                   کربلاي عشق را معنا کنم
کربلا يعني تولي داشتن                          مهر حيدر عشق زهرا داشتن
کربلا يعني تبري شديد                            از پليدي هاي دوران و يزيد
کربلا يعني اطاعت از امام                      گر به حکم او نشستن گه قيام
کربلا يعني که يار رهبري                       از حسين عصر خود فرمانبري
کربلا يعني تحول در وجود                       جامه ي زهد و حيا را تار و پود
کربلا يعني به حق واصل شدن                  يار حق و دشمن باطل شدن
کربلا يعني بيا جانانه شو                         گرد شمع عشق حق پروانه شو
کربلا يعني کتاب عشق حق                      از الف تا ياي او سر مشق حق
کربلا يعني که انسي بانماز                      روي بر درگاه رب بي نياز
کربلا يعني يعني که خون اب وضو             با خدا بي واسطه کرد گفتگو
کربلا يعني هميشه مکتبي                        تو حسيني خواهر تو زينبي
کربلا يعني يعني سراپا جان شدن               در مناي عاشقي قربان شدن
کربلا يعني يعني سر و جان باختن              پل به معراج شرافت ساختن
کربلا يعني يعني که عاشوراي خون            موسم انااليه راجعون
کربلا يعني گل احمر شدن                         روي دست باغبان پرپر شدن
کربلا يعني يعني هم اغوش اجل                 تلخي مرگ است نکوتر از عسل
کربلا يعني بهار تشنگي                           شعله بر دل از شرار تشنگي
کربلا يعني چو گل افروختن                      پيش اب از تشنه کامي سوختن
کربلا يعني که در درياي اب                      تشنه اما اب را کردن جواب
کربلا يعني فغان و زمزمه                        حنجر و خنجر نگاه فاطمه
کربلا يعني که تيغ و جسم يار                    يک هزارو نهصد و پنجاه بار
کربلا يعني يعني قلم يعني کتاب                  پيکر قران و زخم بي حساب
کربلا يعني عطش يعني شراب                   خيمه و طفلان در حال فرار
کربلا يعني سراپا شوق و شور                  گه به نيزه گاه در کنج تنور       
کربلا يعني که نيلي روي ماه                     صورت طفلان و سيلي اه اه
کربلا يعني که حق در سلسله                    پاسخ اشک غريبان هلهله 
کربلا يعني شب و اخت الامام                    در نماز اما نماز بي قيام
کربلا يعني که ايات حکيم                         يک زن و هفتادو دو زخم عظيم
زن مگو زهراي ثاني بود او                     در حسين خويش فاني بود او
يک شب بي نافله زينب نداشت                  غير ذکر يا حسين بر لب نداشت

گریه کردن دل شکسته می طلبد.ما دق می کنیم اگر برای تو گریه

نکنیم.دل ما چگونه خون نباشد از این همه ماتم که عالمی را به خاک

عزا نشانده است.