سلام.

ای اسیرت قلبها خیز و اسیران را ببین                          نیلی از سیلی عذار گلعذاران را ببین
دیگر اثاری به جا از صفحه ی گلزار نیست                     خیز از جا باغبان گلزار ویران را ببین
چهره ی نیلی ما اوراق شرح حال ماست                        خیز از جا میزبان رخسار مهمان را ببین
شامیان مهمان خود را سنگ باران می کنند                    روی جسم من نشان سنگ باران را ببین
سر شکستم گاه قران خواندنت از سوز دل                      چوب محمل را نگر تفسیر قران را ببین

خدا کند دگر این چشم بسته وا نشود                              سرم ز خاک غریبانه ات جدا نشود
زمن گذشت برادر خدا کند حتی                                     فراق هم به فراق تو مبتلا نشود
خدا کند که عزیزی به بند زنجیری                                به کوچه های پر از سنگ اشنا نشود

شکسته بال ترینم کبود می ایم                                    من از محله ی قوم یهود می ایم
از ان دیار که من را به هم نشان دادند                         به دست های یتیمت دو تکه نان دادند
از ان دیار که بوی طعام می پیچید                               از ان دیار که طفلت گرسنه می خوابید
کسی که که سنگ به اطفال بی پدر می زد                     به پیش چشم علمدار بیشتر می زد
از ان دیار که چشمان خیره سر دارد                            به دختران اسیر امده نظر دارد
از ان سفر که اگر کودکی به جا می ماند                       تمام طول سفر زیر دست و پا می ماند
به کودکی که یتیم است خنده سر دادند                           به او بجای عروسک سر پدر دادند
به جای انهمه گل با گلاب امده ام                                من از جسارت بزم شراب امده ام
از ان دیار که اتش به استخوان می زد                         به روی زخم لبان تو خیزران می زد

ببین گرفته صدای من از صدا زدنت                            مگر به نیزه چه گفتی که بی هوا زدنت
تمام خاطره ام از سف فقط این است                           تمام راه به پیش چشمان ما زدنت
هنوز ناله ی طفلت نرفته از یادم                                که گفت با نفس اخرش چرا زدنت
هنوز پیش نگاه من است چون کابوس                         به زیر دشنه وسرنیزه دست و پا زدنت
هنوز پیش نگاه من است از حلقوم                             به پیش چشم یتیمان به به نیزه ها زدنت
و جشن غارت ما بین راه کامل شد                             میان کف زدن اهل شام با زدنت

اسمان عشق را یک کوکب است                                 عشق اگر عشق است عشق زینب است

                           

از راه سایر ائمه هم می توان به مققصد رسید ولی راه امام حسین(ع) خیلی سریع انسان را به نتیجه می رساند. چون کشتی امام حسین(ع) در اسمانهای غیب خیلی سریع راه می رود هر کس در سیر معنوی خود حرکتش را از ان حضرت اغاز کند خیلی زود به مقصد می رسد.