قران چرا به روی زمین اوفتاده است                     شمر لعین به صفحه ی ان پا نهاده است
دیدم به چشم فاطمی خود عمو حسین                     زهرا کنار مقتل تو ایستاده است
بعد از عتی اصغر تو نوبت من است                      این اخرین جرعه و دردی باده است
دستم شکست و ناله زدم فاطمه مدد                      عباس مرتضی به من این یاد داده است
زهرا اگر که سینه شکسته به راه عشق                عبداللهت به راه تو سینه گشاده است
باید تو را به خیمه ی زینب برم عمو                      بنگر که لرزه بر تن عمه فتاده است
بوی حسن گرفته تمامی قتلگه                             گویا دگر زمان گذشتن ز جاده است
ای دشمن سواره به نامردی امدی                        از روی اسب نیزه نزن او پیاده است