الا ای پادشاه کربلایی                      به راهت می نماین جان فدایی
میان سنگ باران سر شکسته            صدایت می زنم شاید بیایی
یتیم سیزده ساله در اینجا                  شده مقتول بغض مجتبایی
رجز خواندم ولی با شور عباس          انابن المجتبای مرتضایی
عدو سر خواسته سر می دهم من       کریمانه بر او کردم عطایی
به زیر سم مرکبها عمو جان              زیارتنامه می خوانم کجایی
برای دیدنم زهرا رسیده                    عمو جان امده وقت جدایی
تمام استخوان هایم شکسته              کند حیران تو را این جابجایی
تنم را چون علی اکبر خود                 بخوابان لابلای یک عبایی